یه‌کم سورچرونی 2: خوراک گردن

مواد لازم برای چهار نفر آدم بزرگ

گردن گوسفند: حداقل چهار قطعه که سر سفره گرفتار تعارف الکی نشوید و یک قطعه از برکت خدا اضافه بماند، به نظرم شش قطعه متوسط و کوچک به عمق استراتژیک سورچرانی کمک شایانی می‌کند

پیاز: سه تا متوسط، بیشتر بهتر

فلفل سبز بی‌خاصیت که تند نباشد اما پر بو باشد: یک عدد دراز یا دو عدد خپل، در عکس یک عدد دراز استفاده شده است!

فلفل دلمه‌ای ترجیحاً سبز برای رنگ آمیزی غذا: نصف فلفل

سیر، نمک، فلفل، زردچوبه، رب، آبغوره و غیره: دلخواه

پی‌نوشت این بخش: اگر یک برگ بو در گوشه مطبخ داشتید برای روز مبادا، حالا وقتش است. اگر هم نداشتید فدای سرتان!

* * *

پیاز و سیر و فلفل‌ها را در مقدار کمی روغن در دیگی با اندازه مناسب اندکی تفت بدهید و بعد گردن‌ها را به آن اضافه کنید. توجه به این نکته ضروریست که انسان سورچران، همیشه همه چیز را زیاد نمی‌ریزد و مثل یک نقاش ماهر که از هر تاش رنگی به اندازه استفاده می‌کند، غذایش را با مقادیری از مزه‌ها به قدری که لازم است به سخن وامی‌دارد. در همین راستا استفاده زیاد از سیر و روغن توصیه نمی‌شود. شاید یک یا دو حبه سیر برای از بین بردن بوی تند گوشت کفایت کند.

بعد از این‌که گردن‌ها تغییر رنگ دادند، ابتدا کمی رب گوجه -واقعاً کمی- و سپس کمی زردچوبه یک کم کمتر کمی- به ترکیب پیاز و فلفل در گوشه دیگ اضافه کنید و تفت دهید. این تفت دادن را جدی بگیرید وگرنه بعداً حس می‌کنید دارید آبگوشت می‌خورید!

در نسخه مادرانه این غذا، رب و زردچوبه در انتها به غذا اضافه می‌شود ولی از آن‌جا که هیچ چیز من به مادر بودن نمی‌خورد همیشه به همین روش عمل کرده‌ام و الحمدالله تاکنون سالم و در درگاه خداوند به دعاگویی مشغول می‌باشم!

در همین لحظه تاریخی، مقداری آب جوش (باور بفرمایید جوش بودنش مهم است) را تا حدی که نصف محتویات را بپوشاند در دیگ ریخته و ضمن اضافه کردن نمک، فلفل، آبغوره، و غیره، برگ بوی گوشه مطبخ را در دیگ انداخته و در آن‌را بگذارید.

همیشه بدانید و آگاه باشید که عجله دشمن شکم‌چرانیست. شعله را کم و دو سه ساعتی -بسته به سن گوسفند بدبخت- منتظر بمانید. البته هر چند وقت سرکی بکشید که آبش تمام نشود و موضوع مورد بحث ته نگیرد. اصولاً این غذا وقتی حاضر است که گوشت سرخود تمایل به جدا شدن از استخوان داشته باشد!

نکته1: باقلاشوید پلو عالیست!

نکته2: اگر دور و برتان کسی نبود که از بین رفتن آهن غذا را یادآوری و غذا را کوفتتان کند، ماست و خیار را جدی بگیرید. اگر هم بود ولی به بخش ایرانی نوشیدنی همراه الکلی علاقه داشتید، باز هم جدی بگیرید. باور بفرمایید دو روز دنیا ارزش این همه محاسبه را ندارد!

نکته3: این‌بار استثناً عکس‌ها واقعی هستند و ارتکاب بنده

نوشیندنی همراه:

-         غیر الکلی: دوغ فقط!

-         الکلی: تصور سوسول بازی‌هایی مثل گوشت قرمز با شراب قرمز سخت است برای این غذا. اصولا ترکیب عجیب و نامتناسبی از سنت و مدرنیته می‌شود. ایرانی است و ودکا. البته می‌توانید به شیوه رومانیایی، یک پک ودکا به عنوان اشتها آور تناول بفرمایید و کنار غذا شراب قرمز سرو نمایید، روم سیاه!

کانال تلگرام:

https://t.me/shathiat1

/ 0 نظر / 41 بازدید